آوخ

با یاد استادان آزاده ای که به ستم از دانشگاه بیرون می شدند و زیر لب می خواندند:

دانش و آزادگی و دین و مروّت این همه را بنده ی درم نتوان کرد

رفتند و جایشان کفتارهایی آمدند که همه ی هستی شان درم بود...