هی بالاتر...

حال عقاب پیری را دارم که ترجیح می دهد بالا برود و بالاتر و همان جا بمیرد تا این که لای این همه

کرم و زالو زنده بماند... یک عقاب لجباز و یکدنده... که دارد هی خودخواه تر می شود و خودخواه تر...

می خواهم بروم بالاتر... هی بالاتر.... هی بالاتر که نبینم آدم های حقیر را آدم های نون به نرخ روز خور را...

آدم های مترسکی را... آبکی را... همان هایی که هی مجبورت کنند ازشان الکی تعریف کنی...

نمی خواهم توی کثیفی ها بمانم.... توی کوچکی ها... توی حقارت ها...

خدا غرور را و عزت را از من نگیرد

تمام